In Italië is eten een kunst
25-08-2010
De argeloze toerist die voor het eerst Italië bezoekt zal op een willekeurige menukaart vergeefs zoeken naar een hoofdgerecht. De Italianen gaan nooit voor één groot dominerend gerecht, elke maaltijd bestaat uit minimaal 2 gangen en vaak meer. Bovendien is de Italiaanse maaltijd veel meer dan ‘een hap om de maag te vullen', het is een ‘belevenis', rond en volmaakt. Er zijn oneindig veel combinaties van eerste en tweede gangen mogelijk, laat staan met de derde en eventueel vierde gang erbij. De ingrediënten wisselen met de seizoenen maar het blijft steeds een harmonieus samenspel dat alle zintuigen prikkelt, een heus kunstwerk.
Het dagelijks delen van de gemeenschappelijke vreugde, eten, is in Italië hoogstwaarschijnlijk de belangrijkste instandhouder van het rijke familieleven. De gezamenlijke maaltijd draagt bij aan het plezier en geluk van de hele familie.
Wil de toerist zijn vakantie in Italië voluit genieten dan is het dus zaak niet altijd uw maaltijd zelf te koken in de keuken van uw appartement of villa, maar vooral ook één van de talrijke trattoria's, restaurants of pizzeria's te bezoeken. Pas dan zult u het werkelijke Italië proeven en dus beleven.
Toerist in Italië
08-04-2010
De Engelsen kunnen bogen op de uitvinding van het woord toerist. Een tourist was iemand die op de Grand Tour ging. Een rondreis langs alle Europese steden en streken die van belang waren om de opvoeding van een jong mens te vervolmaken. Je verruimde je horizon, leerde andere volken, keukens en gebruiken kennen en kwam als bereisd mens terug. Een complete Gran Tour duurde meestal 20 tot 30 weken en het belangrijkste deel van de reis was, uiteraard, ingeruimd voor Italië.
Eén van de eersten die de Gran Tour maakte en daarvan verslag deed was de Engelse doctor Charles Burney ( 1726-1814). Deze geleerde medicus, invloedrijke societyfiguur en onderlegd musicus had een speciaal doel voor ogen: hij was op zoek naar mooie zangstemmen, opera's, componisten, muziekgeschiedenis en folklore. Het is niet verwondelijk dat hij in Italië het meest van zijn gading vond.
Een authentieke Gran Tour zag er als volgt uit: de reiziger verliet London tegen het einde van de winter en deed eerst Nederland aan. Vervolgens reisde men naar Hannover, Berlijn, Dresden, Praag en Wenen. Vervolgens ging men naar Milaan, een stad waar men begin December moest arriveren, wilde men het begin van het operaseizoen meemaken. Via Modena, Ancona en Loreto begaf men zich naar Rome, alwaar men even op adem kwam. Vervolgens verder naar Napels om vandaar weer op tijd te vertrekken om te genieten van het Romeinse carnaval, tot het einde van de feesten tijdens de Heilige Week. Dan pakte men de koffers weer en reisde over Florence en Bologna naar Venetië. Het was aanbevelingswaardig om rond Hemelsvaartdag in de dogenstad te arriveren in verband met de kermis die er dan werd gehouden. vervolgens maakte men in Noord-Italië een tocht langs Verona, Mantau, Piacenza, Genua en Turijn. De rest van de zomer bracht men in Zwitserland door....
Italië: nieuwtjes en wetenwaardigheden
18-02-2010
Historische herdenking van Goede Vrijdag in Grassina-Florence op 02 April 2010.
In de kleine stad Grassina- in de buurt van Florence- zal op 2 April a.s de historische herdenking van Goede Vrijdag plaatsvinden. De wereldberoemde parade die 's avonds gehouden wordt in de kronkelende straatjes van het eeuwenoude stadje wordt door toeschouwers beschreven als een unieke belevenis. In totaal 500 figuren in kleurrijke kostuums bewegen langs het suggestief verlichte natuurlijke decor van het stadje, langs stadsmuren en glooiende heuvels vol olijfboomgaarden. Krachtige soldaten, Romeinse vrouwen, ballingen en majestueuze paarden maken onder meer deel uit van de lange stoet.
Het harmonische geheel van de kleuren, de geluiden, het landschap en de belichting creëren een spectaculaire voorstelling, een echte aanrader voor elke toerist. De liederen en teksten zijn vrij overgenomen uit Matteo's, Luca's en Giovanni's Gospels. Muziek is van Dvorak, Orff, Bach, Wagner, Beethoven, Stravinski en Mahler.
nieuwe wandelroute in Italië
18-01-2010
 Voor de ondernemende toerist die graag op zoek gaat naar speciale activiteiten en bijbehorende nieuwtjes en weetjes met betrekking tot zijn vakantiebestemming in Italië is er een interessant boek uitgekomen. Het heet ‘Ancient meals along the Via Francigena". De ‘Via Francigena' is een oude pelgrimsroute die loopt van Canterbury naar Rome. Reeds in de tiende eeuw werd de route beschreven door een Engelse aartsbisschop. Zou men de weg helemaal bewandelen dan komt men achtereenvolgens door Engeland, Frankrijk, Zwitserland en Italië met als eindpunt het Vaticaan. In 2004 werd de route uitgeroepen tot een ‘belangrijke culturele route'. Steeds vaker zijn er mensen die de route van begin tot einde willen lopen, zoals de pelgrims dat ooit deden. In Nederland is er zelfs een speciale belangenvereniging opgericht die heet ‘Pelgrimswegen naar Rome'.
Het boek ‘Ancient meals along the Via Francigena' speelt handig in op deze groeiende belangstelling voor de route. Aan het begin van het boek wordt uitgelegd dat het zeker niet makkelijk was om geheel waarheidsgetrouw te beschrijven wat men in vroegere tijden aan maaltijden genoot. In ogenschouw genomen dat de moderne smaak behoorlijk afwijkt van de smaak van een toenmalige inwoner van één van de gebieden waar de Via Francigena doorheen loopt, heeft men al snel de neiging de beschrijving aan te passen aan huidige maatstaven. De authentieke ingrediënten zijn bovendien vaak niet meer voorhanden en de instrumenten die men gebruikte bij de bereiding al evenmin. Desalniettemin is er een boeiend en smaak-historisch boek ontstaan dat een inkijkje geeft in de culinaire gewoontes van pelgrims op weg naar Rome.
Helaas is wandelen heden ten dage in Italië nog niet overal even populair. Vooral in de koelere bergen vindt men beschreven wandelpaden en kaarten. Voor de rest van het land zijn gemeenten en vrijwilligers ( de ‘amanti della Francigena') enthousiast bezig het materiaal samen te stellen, zodat de wandelroute door iedereen zonder gevaar voor hopeloos verdwalen kan worden gelopen. Elke regio van Toscane heeft bijvoorbeeld zijn eigen vereniging hiervoor. Deze werken nauw samen met verschillende eigenaren van agriturismo en vakantiehuizen gelegen vlak langs de route, om voor de wandelaar een reeks van aangename overnachtingplekken te creëeren. In ieder geval kan men zich nu tijdens het wandelen van de eeuwenoude route naar wens verder verdiepen in het wel en wee van het oorspronkelijke pelgrimsleven aan de hand van het boekje over de destijds gebruikelijke eetgewoontes. En voor de toerist die gewoon op vakantie is in Italië is er al gauw een stukje van de lange route in buurt aanwezig waar men even een kijkje kan nemen.
|
Toscane
